Quizais fixar así, nun poemario,
como unha lila seca aqueles días
en que estabas comigo e percorrías,
para dicir o amor, o abecedario.

Tal vez, tal vez así teza o sudario
para enterrar as cousas fuxidías
como o tempo aquel que ti querías
gardar coa devoción dun santuario.

Como unha bolboreta que non voa,
nun alfinete muda e asombrada
de ficar tan enteira e non ser nada,

así ha de quedar, nun libro soa,
a historia túa e miña, aínda que doa,
tal vez, quizais así, esconxurada.